Tuncay CENGİZ; Enflasyon Rakamları Gerçekçi Değil

Devlet Memurları Sendikası Genel Başkanı, Devlet Memurları Konfederasyonu Genel Sekreteri Tuncay CENGİZ, açıklanan enflasyon rakamları ile ilgili açıklamalarda bulundu.

Cengiz, “ENFLASYON YÜZDE 0,99, HAYAT PAHALILIĞI YÜZDE 99!” diyerek açıklanan rakamlara tepki gösterdi.

Tuncay CENGİZ, açıklanan rakamlar hakkında şu ifadeleri kullandı;

“Bugün açıklanan Haziran ayı enflasyonunun yüzde 0,99 olduğu ifade edildi.

Kâğıt üzerindeki rakam küçük…

Ancak marketteki kasa fişi, pazardaki etiket, kiradaki artış ve vatandaşın boşalan cüzdanı aynı şeyi söylemiyor.

Çünkü memur, enflasyonu TÜİK bültenlerinden değil; manavın terazisinden, kasabın fiyat listesinden, çocuğunun okul masrafından, elektrik ve doğalgaz faturalarından okumaktadır.

Geçtiğimiz günlerde açıklanan Türk-İş verileri ise bu ülkenin gerçek fotoğrafını ortaya koymuştur.

Dört kişilik bir ailenin yalnızca aç kalmaması için gereken tutar 35 bin 758,88 TL… İnsanca yaşayabilmesi için gerekli yoksulluk sınırı ise 116 bin 478,40 TL…

İşte Türkiye’nin gerçeği budur.

Bir tarafta yüzde 0,99… Diğer tarafta mutfağın hiç dinmeyen yangını…

Enflasyon düşüyor olabilir; ama hayat pahalanmaya, memurlarımız ise yoksullaşmaya devam ediyor.

HER ALTI AYDA BİR AYNI SENARYOYU İZLİYORUZ

Bugün memurlarımıza verilen zam, daha banka hesabına yatmadan kiraya, faturaya, ulaşıma ve market raflarına teslim olmaktadır.

Başka şekilde de söyleyelim; ne yazık ki son yıllarda memura yapılan zamlar, cebi doldurmaktan çok umut tüketmektedir.

Her altı ayda bir aynı senaryoyu izliyoruz.

Önce enflasyon yükseliyor… Sonra maaşlar eriyor…

Ardından “enflasyon farkı” adı altında, zaten kaybedilmiş alım gücünün küçük bir bölümü geri veriliyor. Sonra buna da “zam” deniliyor.

Hayır! Bu zam değildir. Bu, memurun cebinden aylar boyunca eksilen paranın gecikmeli iadesidir.

Kaybedilen alım gücünü geri vermeye lütuf denilemez!
Bugün artık mesele maaş meselesi değil, hayatta kalma, en temel ihtiyaçları alamama meselesidir. Mesele, devletine sadakatle hizmet eden milyonlarca kamu görevlisinin her ay biraz daha yoksullaştırılmasıdır. Mesele, çalışanın geleceğe umutla bakamamasıdır.

Biz, gerçekleşen enflasyon kadar değil; yaşanan hayat kadar ücret istiyoruz. Çünkü memur TÜİK’in sepetiyle değil, kendi mutfağıyla yaşamaktadır.

DEVLET, KENDİ ÇALIŞANINI YOKSULLAŞTIRARAK BÜYÜYEMEZ

Devlet Memurları Sendikası olarak çağrımız nettir:

Artık enflasyon farkı makyajına son verilmelidir. Memur ve emeklilere derhâl en az yüzde 30 refah payı verilmelidir.

Bu talep bir ayrıcalık değildir. Bu talep, sosyal devlet olmanın gereğidir. Bu talep, kamu hizmetinin sürdürülebilirliği için zorunluluktur. Bu talep, milyonlarca memurun ve emeklinin insanca yaşayabilmesi için asgari adımdır.

Buradan ilgililere, yetkililere, bunca mağduriyete rağmen oralı olmayan karar vericilere açıkça sesleniyoruz:

“Memurun sabrını değil, alım gücünü artırın. İstatistiklerle değil, vatandaşın mutfağıyla konuşun. Açlık sınırına yaklaşan maaşları başarı hikâyesi diye sunmayın.bYoksulluk sınırının yarısına mahkûm edilen kamu çalışanına “sabredin” demekten vazgeçin.”

Unutmayın; Devlet, kendi çalışanını yoksullaştırarak büyüyemez!

Hayatta kalacak kadar değil, verilen emeğin karşılığı alınıncaya kadar biz susmayacağız. Milyonlarca memurun, emeklinin ve ailelerinin sesi olmaya devam edeceğiz.

Çünkü biliyoruz ki; Refah payı verilmediği sürece açıklanan her enflasyon rakamı, memurun cebindeki eksikliği değil, sadece sabrındaki tükenişi ölçmektedir.

Yüzde 0,99 enflasyon açıklayabilirsiniz; ancak pazardaki etiketlere, mutfaktaki yangına ve memurun boşalan cüzdanına yüzde 0,99’u anlatamazsınız.“