Çalışma koşullarında değişiklik için yazılı bildirim ve onay şart!

İş Kanunu’nda yer alan hükümler, çalışma hayatında tarafların uyması gereken asgari koruma standartlarını ortaya koymakla birlikte, bu düzenlemeler işçi lehine geliştirilebilir niteliktedir. Özellikle ihbar süreleri ve yıllık izin süreleri gibi düzenlemeler, iş sözleşmeleri ya da toplu iş sözleşmeleri yoluyla artırılabilir.

İşverenin işçiye ait çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik yapabilmesi, yalnızca yazılı bildirimle mümkündür. Bu değişiklik; iş sözleşmesi, personel yönetmeliği, iş yeri uygulamaları ya da benzeri belgelerde yer alsa dahi, işçinin yazılı onayı olmadan geçerli sayılmaz.

İş Kanunu’nun 22. maddesi gereğince, yapılacak değişiklik işçiye bildirilmeli, işçi ise bunu altı iş günü içinde yazılı olarak kabul etmelidir. Bu şartlara uymadan yapılan değişiklikler hukuken geçersiz sayılır ve işçiyi bağlamaz.

Eğer işçi, yapılan değişiklik teklifini kabul etmezse, işveren bu durumu geçerli bir nedenle iş sözleşmesini feshedebilir. Ancak bu durumda fesih gerekçesi açıkça yazılı olarak belirtilmeli ve bildirim süresi uygulanmalıdır. Böyle bir fesih halinde, işveren kıdem tazminatını ödemekle yükümlü olacaktır.

Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre, esaslı bir değişiklikten söz edebilmek için yapılan uygulamanın işçinin aleyhine bir sonuç doğurması gerekir. Özellikle, Hukuk Genel Kurulu’nun 11.10.2006 tarihli kararı (E. 2006/9-613, K. 2006/644) bu duruma örnek teşkil etmektedir. Kararda, işçinin rızası olmadan yapılan ve koşullarını ağırlaştıran her türlü değişiklik kanuna aykırı kabul edilmiştir.