Türkiye’de çırak krizi: Usta var, çırak yok 

Türkiye’de sanayi ve zanaat sektörlerinde “çırak krizi” giderek derinleşiyor. Usta-çırak ilişkisine dayalı geleneksel mesleklerde gençlerin ilgisizliği, iş gücü açığına ve mesleklerin yok olma tehlikesine yol açıyor. Özellikle oto tamirciliği, marangozluk, demircilik, berberlik gibi alanlarda çırak bulamayan esnaf, mesleği devredecek kimse bulamıyor. 

GENÇLER MASA BAŞINA YÖNELİYOR 

Çıraklığın fiziki emeğe dayalı ve disiplin gerektiren yapısı, gençler tarafından tercih edilmiyor. Ailelerin çocuklarını “beyaz yakalı” işlere yönlendirmesi, üniversite eğitiminin öncelik haline gelmesi ve toplumda bazı mesleklerin itibarsızlaştırılması, çırak yetişmemesindeki en büyük etkenler arasında. 

MESLEK LİSELERİNE İLGİ YETERSİZ 

Çıraklık sisteminin önemli ayağını oluşturan meslek liseleri de bu ilgisizlikten nasibini alıyor. Uygulamalı eğitime dayalı bu okullar, yeterli teşvik ve tanıtım yapılmadığı için gençlerin gözünde cazibesini yitirmiş durumda.  

ÇIRAKLIK MAAŞI YETERSİZ BULUNUYOR 

Bir diğer önemli sorun ise çıraklık yapan gençlere ödenen ücretler. Asgari ücretin çok altında kalan çırak maaşları, gençleri bu yolu seçmekten alıkoyuyor. Geçim kaygısı yaşayan aileler ise çocuklarını çıraklık yerine doğrudan ücretli işlere yönlendiriyor.